30/8/2007 - BU DURUMA NASIL GELDİK.!

Buraya nasıl geldik? KARMAŞIK duygular içindeyiz. Bir yanda ulusal iradenin   emrettiği kişinin Çankaya Köşkü’ne çıktığı gerçeği var. Meşru bir seçim... Meşru bir sonuç... O açıdan bakınca bu noktaya gelmeyi "demokrasimizin   zaferi" gibi algılamak ve sunmak hem doğru hem de haklıdır. O nedenle Sayın Abdullah Gül’ün 11. Cumhurbaşkanı   olmasına sevinenlere sempatiyle bakmayı içimize   sindiremiyorsak, hoşgörüyle bakmayı bilmeliyiz. Ama ya öte yandan bakınca görünen şey çok farklı: Kralın çıplak olduğunu, içeride önce Ertuğrul Özkök, dışarıda   da The New York Times söyledi. Özkök, Abdullah Gül’ü "İkinci Cumhuriyet’in Birinci   Cumhurbaşkanı" olarak tanımladı. The New York Times’ın muhabirleri Sabrina Tavernise ile   Şebnem Arsu ise, "İslamcı siyasi geçmişi ve inançlı bir   Müslüman kimliğiyle bilinen (Abdullah Gül’ün)   Cumhurbaşkanlığı’na seçilmesini, 84 yıllık laik sistemin   (belinin) kırılışı" olarak sundular. Daha önce de yazdık... Colin Powell henüz ABD Dışişleri   Bakanı iken Türkiye’yi "ılımlı İslam demokrasisi" diye   tanımlamamış mıydı? Aynı şeyi 22 Temmuz seçimlerinden hemen sonra ABD’nin   tanınmış diplomatlarından Richard Holbrooke ifade etmedi mi? Bir zamanlar yani 1940’lı yıllardan Yunanistan’ın Avrupa   Birliği’ne girdiği 1981’e kadar olan dönemde Türkiye, Avrupa    ailesinin bir parçası sayılmaz mıydı? İster ABD ister Avrupa ülkeleri, coğrafyanın bizim   bulunduğumuz bölgesine göz atınca, "Türkiye ile   Yunanistan"ı aynı teraziye koymazlar mıydı? Söyler misiniz hangi nedenle şimdi Ortadoğu’nun veya İslam   ülkelerinin bir uzantısı olduk? Bunun yanıtını daha geçen yıl "türbanlı kadınların sayısının   azalmakta olduğunu" söyleyen üniversite hocalarından   almaya kalkmayın. Onların daha iddialılarına bakarsanız   "modern mahrem"ler sayesinde çağdaş uygarlığı yakalayıp    geride bırakmamıza az kaldı. Dedikleri doğru ise, çağdaş uygarlığın temsilcisi ülkeler bizi   neden Endonezya ve Malezya terazisinde tartıyorlar? Türkiye’nin 84 yıllık "laik sisteminin" beli kırıldıysa o bir günde olmadı. O öncelikle, yıllardır -belki 30 yıldır- CHP’yi yönetenlerin   halktan tamamen kopmuş olmaları yüzünden oldu. O, Süleyman Demirel’in 1965’ten itibaren, tarikatları siyasi   iktidar ortağı yapması ve onları kollaması yüzünden oldu. 12 Eylül, Turgut Özal, Tansu Çiller ve Necmettin Erbakan o   yolun sonraki yolcularıdır. Zaten din bir kere siyasete alet edilince onun önünü almak   mümkün değildir. Sonunda ya ülke veya sistem batar. Ama iş   işten geçer. İkinci Cumhuriyet mi deniyor? Laikliğin beli kırıldı mı   deniyor? Kimseye kızmayalım... Nerede yanlış yaptık önce oradan   başlayalım.     OKTAY EKŞİ

 

2007-08-31 13:02:35 - Göreceğiz...!

2007-08-31 12:58:57 - emek

2007-08-31 11:01:21 - Yanlışlık