15/5/2008 - GÜLE DOKUNMAKTIR HAYAT!

9/5/2008 - İŞTE O ZAMAN......

 

 

 

İşte O Zaman Seveceğim Seni

 

 

Gönlüme huzur geldiğinde

 

Gözlerimde sevme hırsı biriktirdiğimde

 

Ellerime güller aldığımda seveceğim seni…

 

Güneşin batışındaki kızıllığı seyrederken

 

İçime dolan sevinci paylaşmak istediğimde

 

Avuçlarımdaki sıcaklığı yalnız hissettiğimde

 

Seveceğim seni…

 

Özlemlerin zamanı geldiğinde

 

Sabah yapraktaki çiy tanesi düşerken

 

Bir gökkuşağı doğarsa

 

İşte işte o zaman seveceğim seni!

 

Aysen.

 

 

 

 

 

 

7/5/2008 - Mevlanadan....

Bir adam hileyle,  kuşun birini tuzağa düşürerek
yakaladı.   
  | |        Kuş dile geldi, yalvardı:                              
       
                                                            
      ''Ey ulu insan, sen koyunları, öküzleri yedin, bir çok
deveyi
  | |        kurban ettin. Bu dünyada onlarla bile doymadın, benimle
mi   
  | |        doyacaksın? Eğer beni bırakırsan ben sana üç öğüt
vereceğim. 
  | |        Bunlara uyarsan her müşkülün hallolur.               
       
  | |        Birincisini, elindeyken vereyim, eğer beğenirsen beni 
      
  | |        bırakırsın. İkincisini şu dama konarken,
üçüncüsünü de şu ulu
  | |        ağaçta söylerim,'' dedi.                             
       
  | |        Adam kuşu sıkı sıkıya tutarak:                     
         
  | |        ''Haydi söyle bakalım, eğer beğenirsem seni
bırakırım,''     
  | |        dedi.                                                   
    
  | |        ''Kuşçağız ilk öğüdünü söyledi:               
              
  | |        ''Olmayacak sözü kim söylerse söylesin, inanma'' dedi.
       
  | |        Adam öğüdünü beğenerek kuşu bıraktı. Kuş uçarak
damın        
  | |        saçağına kondu. İkinci öğüdünü söyledi:       
              
  | |        ''Geçmiş gitmiş şeylere, kaçmış fırsatlara ah vah
etme.''    
  | |        dedi. Sonra biraz geriye çekilerek orada bulunana ulu
ağaca  
  | |        kondu:                                                   
   
  | |        ''Benim karnımda on bir dirhem ağırlığında paha
biçilmez bir 
  | |        inci vardı. Eğer beni kaçırmasaydın o şimdi senin
olacaktı.''
  | |        dedi.                                                   
    
  | |        Bunu duyan adam ağlayıp inlemeye, saçını başını
yolmaya      
  | |        başladı. Bunu gören kuş seslendi:                   
        
  | |        ''Ben sana geçmiş gitmiş fırsatlar için ah vah edip
üzülme   
  | |        demedim mi? Madem fırsatı kaçırdın, neden üzülüp
duruyorsun? 
  | |        Ya öğüdümü dinlemedin yahut da sağırsın. Ayrıca
sana         
  | |        olmayacak şeye inanma demedim mi? Benim bütün
ağırlığım üç   
  | |        dirhem, karnımda nasıl on bir dirhem ağırlığında
inci   bulunabilir?''                                           
   
  | |        Bunun üzerine adam kendi kendine:                        
     
      ''Şimdi söylediklerini daha iyi anladım. Haydi şimdi
de       
    üçüncü öğüdünü söyle bakayım'' dedi. Kuş:    
                 
      ''Allah için o iki öğüdü güzelce tuttun da benden
üçüncüsünü 
  | |        mü istiyorsun? Uykuya dalmış bilgisiz kişiye öğüt
vermek,    
  | |        çorak toprağa tohum atmak gibidir. Aptallık ve
bilgisizlik   
  | |        yırtığı, yama tutmaz.'' diyerek uçup gitti.         
        
  | |                                                                  
                                   
       
  | |        'Mevlana'                                                
    

6/5/2008 - KONUŞMAYI BİLMEK VE DİNLEMEK

 

 

 

KONUŞMAYI BİLMEK VE DİNLEMEK

İlkyazımda konuşmanın değer ve önemini belirttim. Şimdi ise birebir diyaloglardaki değerini belirtmek istiyorum ama önce genel bir paylaşım yapmak isterim; "Konuşmak ve Dinlemek" bir bütündür. Kişiyi anlamak toplumu anlamak gibidir. Anlamak da dinlemeyi gerektirir. Amerika'da üniversitelerde ilk iki yıl psikoloji-iletişim dersleri zorunludur. Bütün ülkelerin içinde, bu eğitimi veren sadece Amerika'dır. Çünkü toplum içi ilişkilerine çok değer verirler. İletişimin ne denli önemli olduğunu vurgulayan bir toplumdur.     Gelin bizim toplumumuza dönelim;     Biz Türk insanı sanırım pek konuşmaya açık değiliz. Utanırız sıkılırız fikrimizi hür ifade edemeyiz. Çünkü bizlere küçüklüğümüzden beri hep susmayı öğretmişler! Küçükler lafa karışmaz,susar dinler?.  Gibi. Ama artık sanırım bu anlayış yavaş yavaş değişiyor ne dersiniz? Eğitim daha çok yaygın oldukça bu engelde aşılacaktır. Toplum birbiriyle daha çok duygudaşlık kuracaktır.     ..................................... devamı   http://www.duzcedamla.com/index.php?option=com_content&task=view&id=4234&Itemid=1   Aysen Aydın

 

 

2/5/2008 - Aşk ve özlem